"De arbeidersklasse, haar actuele rol
en opdracht.
Concrete taken en ervaringen van de Communistische
Partij binnen de arbeiders- en vakbondsbeweging."
Brussel, 16-18 mei 2008
www.icsbrussels.org , ics@icsbrussels.org
De rol van de Communistische Partij als gids voor de arbeidersklasse
Communistische Partij van Malta
Vele landen op de wereld worden op dit moment geregeerd door pro-kapitalistische administraties. Deze regeringen vertonen een tendens om ongenadige campagnes tegen elk staatsbezit, gefinancierd door ontelbare privé ondernemingen, toe te staan – zij het niet aan te moedigen. Het doel van deze campagnes is het overnemen van de rol van de staat bij de economische vooruitgang van het land. Op die manier hopen zij dat de massa’s gemakkelijk te overreden zijn wanneer een staatsonderneming geprivatiseerd wordt. De organisatoren van zulke campagnes verspreiden propaganda door te zeggen dat de staat onmogelijk de wonderen van de privé sector kan verwezenlijken.
Daar de ene staat na de andere bezwijkt onder de druk van de privé ondernemingen, is er weinig twijfel over het feit dat in zulke landen de privé sector bijzonder machtig wordt. Het is niet echt moeilijk om de gevolgen van deze machtsoverdracht te voorspellen. Inderdaad, indien de private sector in een land al maar sterker wordt, dan zal het voor de politiekers gemakkelijker zijn om niet meer te worden dan marionetten in dienst van de verschillende ondernemingen. Bij zulk scenario zal naar alle waarschijnlijkheid chantage gebruikt worden om het verzet te breken, wanneer de politiekers trachten te weerstaan aan de eisen van één of meer grote bedrijven, om toch de belangen van de massa’s te vrijwaren. Anders gesteld: indien de maatregelen van een zekere onderneming niet aanvaard worden door een regering, dan kan deze onderneming ermee dreigen om haar deuren te sluiten en te verhuizen naar een ander land, waar haar eisen zonder problemen ingewilligd worden.
In vele landen getuigden de campagnes om op grote schaal privatiseringen door te voeren van een aantal andere storende kenmerken. De voornaamste blijkt een ideologische strijd te zijn tegen elke organisatie die zich uitspreekt in het voordeel van de verbetering van de situatie van de arbeidersklasse in de wereld.
Momenteel geloven velen dat het niet langer mogelijk is om over het bestaan van een arbeidersklasse te spreken. Men zegt dat deze uitspraak tot het verleden behoort. Met de enorme diversiteit van jobs in deze tijd, zeggen velen dat het onmogelijk is om nog een bepaling te geven van de arbeidersklasse. Overeenkomstig deze uitspraak, zijn werknemers individuen die gewoon dankbaar moeten zijn met hun werk, want de dreiging van werkloosheid hangt boven hun hoofd. Verder promoot diezelfde uitspraak een hoge graad van individualisme, door te zeggen dat competitie een must is om iemands positie in het leven te verbeteren. Zo worden ontelbare individuen geïndoctrineerd om te geloven, dat zolang men zelf comfortabel leeft met een job, het niet nodig is om zich te bekommeren om het welzijn van andere werknemers.
De bijna ononderbroken ideologische strijd tegen het begrip "arbeidersklasse", samen met het extreme individualisme dat talrijke maatschappijen is binnengedrongen, moet elke Communistische Partij nauw aan het hart liggen. Indien dit niet het geval is, dan zal dit leiden tot een nog grotere graad van vervreemding binnen de massa’s. Dan kan men verwachten dat de massa’s het vertrouwen in verschillende linkse organisaties verliezen en stemmen voor kapitalistische partijen. In het geval van Malta, waren wij perfect getuigen van zulk fenomeen gedurende de laatste jaren. De Malta Labour Party heeft namelijk drie opeenvolgende verkiezingen verloren. In Italië waren de resultaten van de laatste verkiezingen ook niet bepaald aanmoedigend voor de partijen die zich onder de linkse zijde van het politiek spectrum groeperen.
Hoe kunnen verschillende Communistische Partijen een antwoord geven op de verstorende vervreemding die miljoenen mensen in verschillende landen treft? Eerst en vooral moeten de verschillende Communistische Partijen zich toespitsen op de groeiende publieke ontkenning dat de arbeidersklasse nog steeds bestaat. Het laat geen twijfel, dat de technologie zich sterk ontwikkeld heeft met de jaren en dat de arbeidersklasse zelf ook verschillende veranderingen ondergaan heeft. Bij voorbeeld waar vroeger verschillende mensen in de fabrieksindustrie werkten, zien we de laatste tien jaren een enorme toename van personen die in de dienstenindustrie werken.
In tegenstelling tot de propaganda van verschillende kapitalistische organisaties, betekent het feit dat sommige jobs populairder geworden zijn dan andere niet dat het niet langer mogelijk is om te spreken over het bestaan van de arbeidersklasse. Deze laatste bestaat uit miljoenen mensen die van een maandelijks salaris afhangen om te kunnen overleven. De term "loonslaven" wordt soms gebruikt om de leden van de arbeidersklasse te beschrijven, gezien het feit dat voor deze mensen overleven praktisch onmogelijk is zonder salaris.
Communistische Partijen moeten alle mogelijke beschikbare technologieën en bronnen aanwenden om de massa’s te tonen hoe zij bedrogen worden door de propaganda van de kapitalistische partijen. Internet is een uiterst nuttig instrument om dit doel te bereiken. Om zoveel mogelijk leden van de arbeidersklasse te bereiken is het essentieel om geen enkele steen onomgekeerd te laten – kranten, folders, uitzendingen op TV en radio…elk pad naar de massa’s toe moet bewandeld worden.
Bij het gebruik van de rationele en wetenschappelijke benadering, die steeds vereenzelvigd wordt met een Communistische organisatie, is het belangrijk voor de Communistische Partij in elk kapitalistisch land, om de trieste situatie van duizenden arbeiders aan te tonen. Het is fundamenteel om zich toe te spitsen op specifieke gevallen, zodat de massa’s zich hiermee kunnen identificeren. Hoog technische of academische termen moeten vermeden worden bij de bewustmaking van de massa’s.
In kapitalistische landen moet een Communistische Partij ook de voordelen van het lid zijn van een vakbond portretteren. Spijtig genoeg heeft de ideologische strijd van verschillende kapitalistische organisaties tegen het begrip "arbeidersklasse" blijkbaar ook geleid tot het volksgeloof dat vakbonden antiproductief zijn, wanneer men spreekt over het algemeen welzijn van een werknemer. Om de schade veroorzaakt door het propageren van zulk geloof om te keren, moeten Communistische Partijen meer tijd en energie steken in het belichten van de positieve verworvenheden van verschillende vakbonden op wereldniveau.
Er moet meer energie gestoken worden in het steunen van verschillende vakbonden in hun strijd om de levensvoorwaarden van de werkende klasse te verbeteren. Daar de huidige internationale economische crisis meer en meer individuele personen treft, is het essentieel voor leden van de Communistische Partij om samen met de representatieve vakbonden in de frontlinie te staan, zodat verschillende rechten en verworvenheden gevrijwaard worden.
Uitgaande van de internationale kenmerken van de arbeidersklasse, is het fundamenteel voor de verschillende Communistische Partijen op wereldvlak, om manieren te vinden om hun inspanningen te coördineren. Tenslotte moet elke Communistische Partij het belang inzien van de opbouw van het socialisme, zodat de mensheid kan voortschrijden op de weg naar het Communisme. Het is triest om te zien, dat na de ontbinding van de Sovjet Unie, vele Communistische Partijen met elkaar in discussie gingen over een aantal punten. Zulke discussies worden dikwijls geïdentificeerd met uitspraken van kapitalistische partijen, die geen tijd verliezen om het geloof van de massa’s in de idealen van vele Communistische organisaties te vernietigen. Alle inter-partijconflicten moeten gladgestreken worden, zodat de arbeiders over heel de wereld vertegenwoordigd kunnen worden door een sterk netwerk van partijen die naar hetzelfde doel streven – het omverwerpen van het kapitalistisch systeem ten voordele van een systeem dat de mensheid leidt naar het Communisme.
Wanneer men spreekt over het internationaal karakter van de arbeidersklasse, dan moet men zeker enkele woordjes wijden aan de vele geruchten over de ontelbare immigranten die zich verplaatsen van de ene plek naar de andere. Communistische Partijen moeten de vervreemde massa’s opvoeden over het feit dat immigranten bevriende menselijke wezens zijn. Zoals waarschijnlijk elk lid van de arbeidersklasse, zoeken de meesten onder hen dezelfde zaken – voedsel, opvoeding, veiligheid, een stabiel en decent onderkomen, gemakkelijk bereikbare gezondheidszorg,… Spijtig worden in verschillende landen, ook in Malta, migranten uit zekere delen van de wereld meermaals behandeld als tweederangsburgers. Als gevolg hiervan leven velen onder hen in onmenselijke omstandigheden en zijn zij het slachtoffer van uitbuiting.
Om te besluiten, met het oog op de taak van een Communistische Partij om de massa’s die de werkende klasse uitmaken te leiden, is het essentieel voor de leden van zulke partij om het goede voorbeeld te geven aan diegenen die dezelfde idealen delen. Hoewel alle mensen fouten maken, is het uiterst belangrijk voor de leden van een Communistische Partij om te leren van hun fouten, zodat die in de toekomst vermeden kunnen worden. Verder is het eveneens fundamenteel te vermijden dat er een grote kloof ontstaat tussen geloof en daden. Een lid van de Communistische Partij moet het geloof van de massa’s delen, zodat men samen kan werken om het enige pad naar een betere toekomst te bewandelen – een Communistische toekomst!