Algemene Resolutie van het Internationaal communistisch seminarie
Ontwerp 11.01.05
Brussel, 4 mei 2005
De agressie-oorlogen tegen Joegoslavië (1999), Afghanistan (2001) en Irak (1991, 2003) kunnen beschouwd worden als de eerste salvo’s van de nieuwe wereldoorlog waarop de Verenigde Staten zich voorbereiden. Deze oorlogen volgden op het contrarevolutionaire proces dat, onder impuls van Gorbatsjov, in 1989-1991 voltooid werd in de Sovjet-Unie. Deze contrarevolutie heeft de krachtsverhoudingen in de wereld immers gewijzigd in het voordeel van het imperialisme en voornamelijk van het imperialisme van de Verenigde Staten.
De agressie van het VS-imperialisme tegen Irak in 2003 was een flagrante schending van het Handvest van de Verenigde Naties. Dit Handvest is in grote mate het product van de zegevierende strijd van de Sovjet-Unie tegen het gros van de fascistische legers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dankzij deze overwinning is de USSR erin geslaagd de beginselen van respect voor de nationale soevereiniteit, onafhankelijkheid en territoriale integriteit van alle lidstaten in het Handvest te laten opnemen.
Nu de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken vernietigd is, overheerst overal ter wereld opnieuw de barbaarsheid inherent aan het imperialistische systeem.
De aanslag van 11 september 2001 was voor de Amerikaanse extreem-rechterzijde een voorwendsel om militaire plannen die al vele jaren tevoren waren uitgebroed, wereldwijd toe te passen. In het kielzog van deze aanslag kon George W. Bush zich in 2005 van een tweede presidentieel mandaat verzekeren.
In Irak staan de Verenigde Staten tegenover een volksoorlog van de Iraakse massa’s, die hun leven geven voor onafhankelijkheid en democratie. Het Iraakse volk heeft de heldhaftige strijd van de Palestijnen vervoegd, aan de spits van de strijd van de volkeren van de Derde Wereld tegen het Amerikaanse hegemonisme. In bezet Irak brokkelt de Amerikaanse coalitie even snel af als er geallieerde soldaten vallen. Anderzijds leeft overal ter wereld een krachtige anti-oorlogsbeweging op.
Na twintig jaar neoliberale mondialisering, zijn zowat alle vluchtwegen uit de crisis uitgeput. De Amerikaanse multinationals staan klaar om de enig resterende uitweg in te slaan die het kapitalisme nog rest, wanneer het voor een onoplosbare algemene economische crisis staat. Het is de weg van het economische "herstel" door massale wapenproductie. Die noodzakelijkerwijze leidt naar een wereldoorlog, wanneer alle andere "oplossingen" voor de internationale crisis uitgeput zijn. Die wereldoorlog heeft tot doel de tegenstanders te verpletteren en grondstoffen en markten te veroveren.
Onder Bush junior hebben de meest reactionaire, expansionistische en oorlogszuchtige krachten van de Amerikaanse bourgeoisie de macht gegrepen.
Vandaag zijn de Verenigde Staten de enige macht wiens strijdkrachten overal ter wereld aanwezig zijn. Bush heeft zich in een internationale politiek van het fascistische type geworpen om zijn reeds opgebouwde wereldhegemonie te versterken en elke potentiële rivaal op eender welk continent militair te bekampen.
Op het vlak van de binnenlandse politiek bindt Bush de strijd aan met alle democratische rechten die zijn oorlogsbeleid op wereldvlak in de weg kunnen staan.
Om het Amerikaanse kapitalisme te redden van de zware crisis die het doormaakt, heeft Bush resoluut gekozen voor een politiek van Amerikaanse overheersing over de rest van de planeet, een politiek van oorlogsvoorbereidingen op wereldvlak.
De Europese Unie, China, Rusland en Japan zijn potentiële vijanden die zich vanwege de Verenigde Staten aan « preventieve oorlogen » kunnen verwachten. Ondertussen bedreigt de VS-administratie kleine landen die een onafhankelijke koers willen volgen voor hun ontwikkeling. Noord-Amerika is de grootste sponsor van burgeroorlogen in Afrikaanse en Caucasische landen.
Net zoals de Verenigde Staten zijn de Europese Unie en Japan bezig met de uitbreiding en centralisatie van hun repressieve wetgeving en instrumenten en bewapenen zij zich volop. Maar zij vormen geen militair tegengewicht voor de Verenigde Staten.
Alle landen van de EU én Japan hebben gelijkaardige « antiterrorisme » wetten goedgekeurd, waarvan het belangrijkste doel is de revolutionaire en antikapitalistische oppositie te onderdrukken en te criminaliseren. Deze maatregelen beogen ook een veralgemeende controle van de bevolking en een ontmanteling van de fundamentele rechten.
Wij bevinden ons in het tijdperk van het imperialisme. De socialistische revolutie is de enige weg om definitief komaf te maken met uitbuiting en onderdrukking overal ter wereld.
De taak van de communisten vandaag is intenser te werken in de arbeidersklasse, die haar leidende rol moet spelen in de antikapitalistische en anti-imperialistische strijd. Hun taak is eveneens de volksmassa’s te leiden in hun juiste strijd tegen uitbuiting en onderdrukking en een breed eenheidsfront te vormen tegen de dreiging van een nieuwe wereldoorlog die uitgaat van het Amerikaanse imperialisme. De plannen om een nieuwe wereldoorlog voor te bereiden kunnen mislukken door de strijd van de volkeren en door het gevecht van de internationale arbeidersklasse.
Tegenover de zware bedreigingen die op de wereld wegen, is onze belangrijkste taak vandaag de eenheid van alle communisten te bewerkstelligen.
Onze tweede taak is de opbouw van een zo ruim mogelijke alliantie tussen de communistische krachten en alle anti-imperialistische en anti-oorlogskrachten, en dat in elk land afzonderlijk en op internationaal niveau.
Ten derde moeten de communisten het grote wereldwijde eenheidsfront tegen de hoofdvijand van de volkeren, het VS-imperialisme, versterken en oriënteren.
Werkers en volkeren van de wereld, verenig u tegen het VS-hegemonisme!
Werkers en volkeren van de wereld, verenig u tegen de voorbereidingen van de VS voor een nieuwe wereldoorlog!
Steun aan het anti-imperialistische en revolutionaire verzet van de volkeren van de wereld.
Terugtrekking van de bezettingstroepen uit Irak, de Balkan en Afghanistan.
Ontmanteling van alle militaire VS-basissen in het buitenland.
Ontbinding van het agressieve Navo-pact.
Ontbinding van het agressieve pact voor bijstand en wederzijdse bescherming tussen de VS en Japan.
Halt aan de Amerikaanse complotten om Cuba te destabiliseren en militair aan te vallen.
Terugtrekking van de VS-basissen uit Korea, vredelievende hereniging van Korea.
De kernmachten moeten zich ertoe verbinden nooit als eerste kernwapens te gebruiken.
Volledige nucleaire ontwapening, te beginnen met het land dat de meeste kernwapens bezit
Solidariteit met alle democratische en anti-imperialistische krachten in de Verenigde Staten.