Brussel, 5 oktober 2003
De communistische en arbeiderspartijen die deze resolutie hebben ondertekend, zijn vastbesloten om socialistisch Cuba tegen elke imperialistische dreiging te verdedigen.
Sedert 1 januari 1959, de dag van de overwinning van het Cubaanse volk, is de Cubaanse Revolutie een bron van hoop en inspiratie geweest voor de armen, de uitgebuiten en alle strijdende volkeren ter wereld. Datgene waarvoor ze vochten hebben ze zelf verwezenlijkt: waardigheid en rechtvaardigheid. Het Cubaanse volk heeft zijn eigen lot in handen genomen. Wanneer de Cubaanse leiders vandaag op de internationale scène het woord nemen, bijvoorbeeld in de Verenigde Naties, dan heffen ze het vaandel en verwoorden fier hun eisen: "Voor de mondialisering van de solidariteit – Een andere wereld is mogelijk en noodzakelijk".
Dat is een uitdaging aan het adres van alle imperialisten ter wereld, de Verenigde Staten op kop.
De omverwerping van het socialisme in de USSR en in Oost-Europa tussen 1989 en 1991 heeft diepgaand de krachtsverhoudingen in de wereld veranderd. Sindsdien hebben de kapitalistische uitbuiting en overheersing de ellende van de massa’s aanzienlijk vergroot.
Nog nooit sedert de Tweede Wereldoorlog waren we getuige van zoveel oorlogen als tijdens de laatste twaalf jaar.
Het imperialisme – de Verenigde Staten op kop – is openlijk uit op de vernietiging van het socialisme in de landen die weerstand hebben geboden aan de contra-revolutionaire golf.
De Verenigde Staten willen hun ‘nieuwe wereldorde’ opleggen om elke nationale onafhankelijkheid te vernietigen en de Derde Wereld te herkoloniseren.
De onwettelijke aanval tegen Irak heeft De Verenigde Staten nog arroganter gemaakt.
Washington heeft ook Cuba op zijn lijst van ‘schurkenstaten’ gezet, waardoor het zichzelf toestemming geeft om de Cubaanse onafhankelijkheid te breken en er het socialisme met alle beschikbare middelen omver te werpen.
De Bush-administratie, samengesteld uit de meest reactionaire en oorlogszuchtige krachten van het Amerikaanse imperialisme, heeft haar subversiepogingen tegen Cuba opgedreven. James Cason, de Amerikaanse attaché in Havana, steunde, organiseerde en financierde openlijk een handvol zogezegde dissidenten. Op zoek naar een voorwendsel voor een inval moedigden de Verenigde Staten in de feiten de vliegtuig- en bootkapingen aan.
Wij nemen de Amerikaanse dreiging van een militaire aanval tegen Cuba zeer ernstig.
Wij zullen de werkers en progressieven in ons land mobiliseren en alles in het werk stellen om deze snode plannen te verijdelen!
Cuba is terecht fier op zijn revolutie
Na de liquidatie van het socialisme in een groot deel van onze planeet, zijn de kapitalistische monopolies erin geslaagd hun vrije markteconomie te globaliseren als nooit tevoren. Zij beloofden de volkeren voorspoed en sociale vooruitgang. Maar het Rapport van 2003 over het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties stelt vast dat "de armoede in de loop van de laatste tien jaar in meer dan 50 landen is toegenomen. In sommige daarvan, met ronduit alarmerende resultaten en vaak door conflicten verscheurd, daalt de scholingsgraad en versmalt de toegang tot de basisgezondheidszorg. Bijna overal gaat het milieu erop achteruit." (1)
Wie door de fluwelen revolutie een paradijs werd voorgespiegeld, merkt nu dat hij in een ware hel is beland. Volgens het Rapport is het richtcijfer voor de menselijke ontwikkeling in de Russische Federatie en het grootste deel van de ex-sovjetrepublieken in de jaren 1990-1999 gedaald. (2) In 1990 leefde 6,8% van de bevolking van Centraal en Oost-Europa en van de Gemeenschap van Onafhankelijke Staten (ex-USSR) in extreme armoede. Ze moesten rondkomen met minder dan één dollar per dag. In 1999 was dit percentage tot 20,3% geklommen. (3)
Een volk dat ooit prat ging op zijn socialistische heldendaden, wordt nu door de arrogantie en de niet te stillen winsthonger van een handvol monopolies vertrapt en vernederd.
Oog in oog met deze catastrofe blijft Cuba waardig overeind.
Reeds meer dan veertig jaar wil het Amerikaanse imperialisme dit kleine Derde Wereldlandje wurgen met alle mogelijke middelen, waaronder een totaal embargo. Aangemoedigd door ogenschijnlijke militaire overwinningen in de Golf, de Balkan en elders, heeft Washington tijdens de jaren 90 zelfs zijn beperkende maatregelen (de wet Torricelli en de Wet Helms-Burton, sectie 211) nog verstrengd.
De liquidatie van haar Europese socialistische partners heeft
Cuba zwaar op de proef gesteld.
Maar niets heeft het Cubaanse volk, de regering of de Communistische Partij
op de knieën gekregen.
Integendeel. Terwijl een kwart van de Latino’s zich uit de slag moet trekken met minder dan twee dollar per dag, is Cuba erin geslaagd het aantal armen terug te brengen tot minder dan 2% van de bevolking. De economische crisis slaat genadeloos toe in Latijns-Amerika. Het gemiddelde groeicijfer bedroeg er tussen 1990 en 1999 slechts 1,5%. In diezelfde periode kende Cuba een gemiddelde economische groei van 3,7%.
"Het inkomen per hoofd van Cuba bedraagt slechts een zeer kleine fractie van dat van de Verenigde Staten. Toch kunnen de twee landen een identiek kindersterftecijfer voorleggen", lezen we in het Rapport. (4) De levensverwachting ligt in Cuba 7 jaar hoger dan het gemiddelde van Latijns-Amerika.
Cuba telt één arts per 170 inwoners. In de andere Latijns-Amerikaanse landen is het gemiddelde één per 613 inwoners.
Terwijl internationale imperialistische instellingen zoals de Wereldbank of het Internationaal Monetair Fonds de Derde Wereld een antisociale en criminele politiek opleggen, heeft Cuba het onderwijs en de gezondheidszorg uitgebouwd. Algemeen worden ze tot de best presterende systemen gerekend. Cuba investeert in deze twee sectoren ongeveer twee keer zoveel per inwoner als de andere Latijns-Amerikaanse landen.
In zeer moeilijke omstandigheden heeft Cuba vooraanstaande resultaten behaald op het vlak van onderzoek en ontwikkeling.
De socialistische democratie wordt in Cuba rijkelijk toegepast. Tijdens de verkiezingen van 1997-1998 waren1,6 miljoen Cubanen betrokken bij de voorstelling van de kandidaten en 2,5 miljoen in de beoordeling ervan. 8,5 miljoen Cubanen namen deel aan de rechtstreekse en geheime verkiezingen. De gemeentelijke verkozenen moeten twee keer jaar rekenschap afleggen aan hun kiezers, waarbij ze hun afzetting riskeren. De debatten in alle soorten volksvergaderingen kunnen op de televisie gevolgd worden.
De lijst van voorbeeldige verwezenlijkingen van het socialisme in Cuba is lang.
Wij verbinden er ons toe deze verwezenlijkingen ruim te verspreiden en de schandalige leugens waarmee het imperialisme een interventie wil rechtvaardigen, te weerleggen.
Cuba’s internationale solidariteit, zijn stem tegen de oorlog, de armoede, de ecologische catastrofe, zijn gevecht voor een rechtvaardige toekomst voor alle volkeren, toont tot wat een volk in staat is als het de staatsmacht heeft veroverd. Wij zijn ervan overtuigd dat alleen het socialisme en het communisme de mensheid kunnen redden van de imperialistische barbarij.
Cuba, zelf het slachtoffer van onnoemelijk veel terroristische aanvallen vanwege de Verenigde Staten, wordt er door de Bush-administratie op de meest hypocriete manier van beschuldigd de mensenrechten niet te respecteren.
De Verenigde Staten verpletteren met bommen elke neiging tot onafhankelijkheid en vrijheid in de wereld, van zodra deze niet rijmt met "de totale onderwerping aan de belangen van de Verenigde Staten". Zij eisen de vrije meningsuiting en de vrijheid van organisatie op voor pro-Westerse krachten, terwijl ze zelf met alle mogelijke middelen de revolutionaire en progressieve krachten onderdrukken. In de voormalige socialistische landen van Europa krijgen de oude fascisten de vrijheid aangeboden, terwijl regeringen die met de hulp van het imperialisme aan de macht zijn gekomen, zelfs de communistische partijen verbieden.
Sedert de overwinning van de revolutie hebben bijna 3.500 Cubanen het leven verloren in terroristische acties die door de Verenigde Staten waren georganiseerd. Meer dan 2.000 Cubanen zijn voor de rest van hun leven gehandicapt.
Vijf jonge Cubanen riskeerden hun leven toen ze, om nieuwe aanslagen te voorkomen, de terroristische en contra-revolutionaire organisaties in Miami infiltreerden. Maar als toppunt van onrechtvaardigheid belandden juist zij – en niet de terroristen – in de gevangenis. Daar zitten ze al meer dan vijf jaar, na een proces dat een schending betekende van de Grondwet zelf van de Verenigde Staten.
Samen met het Cubaanse volk, zijn regering en zijn Communistische Partij eisen wij de onmiddellijke vrijlating van de vijf politieke gevangenen, die zo moedig het terrorisme hebben bestreden.
Het voorbeeld van Cuba is een aanmoediging voor de strijd van de volkeren voor de onafhankelijkheid en het socialisme.
Het concrete voorbeeld van het Cubaanse socialisme is een doorn in het oog van het Amerikaanse imperialisme. Tezelfdertijd is het een aanmoediging voor de volkeren en in het bijzonder de werkers van Latijns-Amerika en van alle andere continenten.
Cuba verzet zich openlijk tegen het Vrijhandelsakkoord van de twee Amerika’s (ALCA) dat Latijns-Amerika wil onderwerpen aan de Noord-Amerikaanse multinationals. Deze strijd is de strijd van tientallen miljoenen werkers op het continent.
De volksmassa’s van Venezuela, Brazilië en andere landen hebben leiders verkozen die vriendschapsbanden aanknopen met Cuba en zich door zijn politieke en economische maatregelen laten inspireren tot een meer onafhankelijke positie tegenover de Verenigde Staten.
Reeds vele jaren vormt het socialistische Cuba tientallen duizenden artsen en technici, die aan talrijke Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse landen belangeloze hulp bieden. 52.000 Cubaanse artsen en gezondheidswerkers verleenden vrijwillig hun diensten in 93 Derde Wereldlanden. Ze redden er een ontelbaar aantal levens. Meer dan 41.000 jongeren uit de Derde Wereld, waaronder 29.000 Afrikanen, kregen in Cuba een gratis opleiding.
Dit voorbeeld van internationalisme moet weerklank vinden in een internationalistische steun van onze partijen en onze volkeren aan de strijd van Cuba voor de verdediging van zijn onafhankelijkheid, zijn soevereiniteit en zijn socialistisch systeem. Het Cubaanse volk heeft gekozen voor het socialisme dat ze vandaag opbouwen. "De onafhankelijkheid van Cuba is onlosmakelijk verbonden met het socialisme", zegt Fidel Castro. Zonder socialisme kan Cuba niet onafhankelijk zijn van de Verenigde Staten
De Europese Unie schoeit haar politiek op de leest van de Verenigde Staten om de socialistische macht in Cuba omver te werpen.
De verdieping van de kapitalistische crisis gaat onvermijdelijk gepaard met groeiende tegenstellingen tussen de imperialistische machten. Nochtans is de imperialistische Europese Unie het eens met het Amerikaanse imperialisme over de noodzaak komaf te maken met de socialistische regimes, alsook met die regeringen die een echte onafhankelijkheid nastreven.
Wij eisen dat de Europese Unie afziet van haar ‘gemeenschappelijke positie’, die in feite van Cuba vraagt dat het zijn socialistisch systeem opgeeft.
Wij eisen dat alle sancties en culturele, economische en politieke beperkingen die een belemmering vormen voor normale betrekkingen tussen de Europese Unie en Cuba, worden opgeheven. Voornamelijk onder druk van de Bush-administratie, maar ook wegens haar imperialistische verlangen om het Cubaanse socialisme te vernietigen, heeft de Europese Unie recent haar politiek tegenover Cuba verhard. De Europese Unie roept de internationale wetten en instellingen in. Maar dan moet zij zich eerst onthouden van elke inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van andere landen en daadwerkelijk blijk geven van respect voor de soevereiniteit van elk land en elk volk. Door de steun aan de zogezegde dissidenten, die niets anders zijn dan door de Verenigde Staten betaalde huurlingen, doet zij echter juist het tegenovergestelde. Wij eisen ook de totale opheffing van de sancties die de Europese Unie in juni 2003 heeft afgekondigd.
Cuba moet zonder enige voorafgaande voorwaarde kunnen toetreden tot de akkoorden van Cotonou. De politiek van de Europese Unie leidt tot confrontatie, terwijl de Europese en Cubaanse volkeren streven naar vrede, vriendschap en samenwerking.
Socialistisch Cuba vertegenwoordigt op opmerkelijke wijze onze zaak
Sedert meer dan veertig jaar bouwt Cuba aan het socialisme op basis van de Cubaanse realiteit. De niet te ontkennen successen bewijzen dat een andere wereld mogelijk is. De verwezenlijkingen van het Cubaanse socialisme waren niet mogelijk geweest zonder de leiding van de Communistische Partij. Tezelfdertijd erkent Cuba als eerste dat de weg nog lang is. Om aan de problemen het hoofd te bieden steunen de Cubaanse regering en de Communistische Partij zich op de mobilisatie van de massa’s. Het ‘Gevecht van de Ideeën’ verhoogt voortdurend het revolutionaire bewustzijn van het volk, waardoor het beter in staat is te beslissen over zijn eigen lot.
De voortgaande Cubaanse revolutie heeft nieuwe elementen toegevoegd aan de collectieve ervaring in de strijd voor het socialisme. Wie voor het socialisme vecht, vecht voor de verdediging van socialistisch Cuba, zijn volk, zijn regering en zijn Communistische Partij, tegen de aanvallen en bedreigingen van het imperialisme.
Vandaag is de toekomst van de mensheid bedreigd. Het is dan ook van vitaal belang de indrukwekkende verworvenheden van Cuba te propageren onder al diegenen die met de toekomst van de mensheid begaan zijn. Wij zullen ons inzetten om een brede solidariteitsbeweging met Cuba te propageren en op te bouwen, vooral binnen de arbeidersklasse. Wij zullen onze verantwoordelijkheid nemen en alle hypocriete leugencampagnes en ideologische aanvallen tegen Cuba weerleggen.
Noch de Europese Unie, noch de Verenigde Staten hebben het laatste woord over Cuba. Het laatste woord is aan de Europese volkeren, aan het volk van de Verenigde Staten en de rest van de wereld, dankzij de uitdrukking van hun solidariteit met het heldhaftige Cubaanse volk in deze nieuwe imperialistische escalatie.
1 "Rapport over de menselijke ontwikkeling 2003", Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP), 2003, p.V
2 Ibid, p. 53
3 bid, p. 41
4 ibid, p. 87