Bijdrage op het 12de Internationaal Communistisch Seminarie
"De Marxistisch-Leninistische Partij en het anti-imperialistisch front tegen de oorlog "
Brussel, 2-4 mei 2003

www.icsbrussels.org , ics[at]icsbrussels.org

Socialist Party of Lithuania (Lithouwen)

Marxisme en Oorlog

1. De marxistische methodologische traditie van de behandeling van de oorlog heeft drie aspekten:

• de oorlog als verderzetting van de staatspolitiek met gewelddadige methodes en daarin steunt het marxisme, zoals bekend, op de klassieke formule van de Duitse oorlogstheoreticus Clausewitz (1750-1831).
• één van de belangrijkste aspecten van de staatspolitiek is de uitdrukking door de staat van de belangen van bepaalde klassen en sociale groepen. Vanuit dit standpunt is oorlog niet: "een zaak van het gehele volk, van de gehele staat of van algemeen menselijk belang", zoals de verdedigers van de oorlog het altijd voorstellen, met anti-extremistische en antiterroristische argumenten
• vanuit het verschillende uitgangspunt van de verschillende sociale groepen en hun rol in de geschiedenis, classificeerde het marxisme de oorlogen als rechtvaardige en niet-rechtvaardige, verdedigende en aanvalsoorlogen enz. Vandaan kan men deze classificatie uitbreiden.

2. In de 80-er jaren van de vorige eeuw werden in de USSR tijdens de perestrojka deze marxistische axioma’s herzien. Onder meer werd gezegd dat met het verschijnen van nucleaire wapens de oorlog niet langer de verderzetting van de politiek kan zijn, want dat zo’n politiek zelfmoord zou zijn. Toch is gebleken dat lokale oorlogen zonder kernwapens zijn blijven bestaan en steeds verfijndere vormen aannamen met gebruik van niet-nucleaire moderne wapens.

Ook werd gezegd dat er vandaag geen rechtvaardige en onrechtvaardige oorlogen kunnen zijn. Toch blijft de oorlog een realiteit en elke oorlogsvoerende partij beschouwt de oorlog als rechtvaardig en progressief. Evident zijn ook de op winst gerichte klassenbelangen van de verschillende tegenwoordige oorlogen.

3. De marxistische benadering blijkt in de globale wereld niet enkel niet uitgeput, maar zelfs actueel. Ze moet uiteraard aangepast worden aan de moderne realiteit. In verband daarmee:

Vooreerst: de oorlog drukt vandaag niet enkel de belangen uit van een eenvoudige afzonderlijke klasse, maar van het geglobaliseerde financierskapitaal, zijn elite.

Ten tweede: het spectrum van de doelstellingen van de moderne oorlogen breidt uit. Het zijn niet enkel economische doelstellingen, maar ook zuiver politieke, technologische, culturele, ideologische en andere.

Ten derde: de oorlog wordt begeleid en voorbereid met informatieoorlogen, een krachtige psychologische bewerking van de openbare opinie en de potentiële tegenstander.

4. Het voornaamste instrument van de moderne oorlogspolitiek zijn de VS en het Nato-blok, en hun voornaamste politieke doel is de instelling van de Nieuwe Wereldorde.

5. Het perspectief van volledige uitschakeling van oorlogen uit de menselijke maatschappij is verbonden met zijn sociale heropbouw.

Michailas Boegakovas,1^e vice-voorzitter van de Socialistische Partij van Lithouwen.
Mindaugas Stakvilevicius, voorzitter van de Socialistische Partij van Lithouwen.