Bijdrage op het 12de Internationaal Communistisch Seminarie
"De Marxistisch-Leninistische Partij en het anti-imperialistisch front tegen de oorlog "
Brussel, 2-4 mei 2003

www.icsbrussels.org , ics[at]icsbrussels.org

Jordanian Workers’ Party, Dr. Mazen Hanna

Onbarmhartig kapitalisme en de oorlogshysterie

De septembergebeurtenissen veroorzaakten geen keerpunt in de Amerikaanse politiek, net zomin als zij de confrontatiekoers bepaalden met alle andere landen en naties. De Amerikaanse politiek van rond de eeuwwisseling werd eerder bepaald door de ineenstorting van de USSR, was daar een gevolg van en van de uitwerking daarvan op heel de wereld. Misschien wekten zij de Amerikaanse hysterie waarvan heel de wereld nu zo te lijden heeft, maar zij waren zeker niet de reden voor de toename in vijandigheid en schofterigheid van het imperialisme in het tijdperk van globalisering, en evenmin vormen zij een excuus voor de Amerikaanse agressie.

Sinds het ontstaan van klassen is de wereldgeschiedenis een geschiedenis van conflicten. De krachtsverhouding tussen de grootmachten kon voorkomen dat er oorlog uitbrak. Oorlogen werden gezien als een verstoring in het evenwicht van de belangentegenstellingen van de supermachten. De geopolitiek van de ontwikkelingslanden is een gevolg van de verandering van machtsverhoudingen; die hebben geleid tot oorlogen en vernietiging, en vinden hun uitdrukking in de huidige grenzen van Afrikaanse en Aziatische landen.

Wanneer we ons deel van de wereld bekijken, dan zien we dat de geopolitiek van het gebied het resultaat is van de Brits-Franse krachtsverhoudingen en conflicten aan het eind van de 19^e eeuw en van het de Sykes-Picot verdrag over de verdeling van het gebied na de Eerste Wereldoorlog. Israël werd opgericht om de belangen van het imperialisme veilig te stellen. De krachtsverhoudingen tussen de USSR en de VS veranderden niet de aard van het conflict, zij hielden wel de geopolitieke grenzen in stand die, nu de USSR van de wereldkaart is verdwenen, niet langer overeenkomen met de ambities van de imperialisten, noch met hun plannen voor beheersing en exploitatie van de natuurlijke rijkdommen, met olie als het belangrijkst, in het gebied. Met andere woorden, de VS bleken na de ineenstorting van de USSR, als enig overgebleven supermacht, in een uitzonderlijke historische situatie beland te zijn, waarop zij niet waren voorbereid, en die zich slechts eenmaal eerder heeft voorgedaan in de geschiedenis van het Romeinse Imperium. De VS probeerden gebruik te maken van de plotselinge buitengewone situatie om hun controle en domein uit te breiden voordat er een andere supermacht zou kunnen opstaan. Dit verklaart de ongebreidelde agressiviteit van de Amerikaanse politiek in onze dagen. De septembergebeurtenissen werden aangegrepen als een excuus ter rechtvaardiging van de grotere brutaliteit en vijandigheid van het Amerikaanse imperialisme onder de noemer van de ‘strijd tegen het terrorisme’, terwijl de VS zelf de leider is van het internationaal georganiseerde terrorisme.

Misschien is de hysterie die de Amerikaanse administratie in haar greep heeft gekregen na de aanvallen van september wel het aller gevaarlijkst. De regering van Amerika werd nog roekelozer, zij beweert op demagogische wijze een goddelijke opdracht te hebben en verdeelt op religieuze toon de wereld in goede en slechte landen. De ideologische basis van het imperialisme is vernauwd tot het traditionele dualistische dogma, dat internationale gebeurtenissen slechts in wit en zwart kan zien—"wie niet voor ons is, is tegen ons".

De ongelijke krachtsverhoudingen in het voordeel van imperialistisch Amerika hebben de spanning doen toenemen, waardoor regionale en internationale conflicten uitbreken, raciale en sektarische neigingen toenemen, de imperialistische bourgeoisie zich meer en meer bezighoudt met de verspreiding van illusies, leugens, haat, racisme, sektarisme, etnische en nationale intolerantie om het maatschappelijk bewustzijn en de cultuur zodanig te verminken dat het wegzinkt in de afgrond van de naïviteit.

De VS hebben in hun zucht naar dominantie en controle over de rijkdommen van de wereld, met name olie, geen belangstelling voor de belangen of meningen van andere landen, zelfs niet wanneer die landen zich in hun eigen sfeer bewegen of strategische relaties met hen onderhouden. De kloof tussen de VS en de rest van de wereld, blokken en internationale instellingen zoals de VN, is breder geworden. Amerika ziet de hele wereld als een terrein voor zijn vitale belangen. Op grond hiervan is Amerika een reeks oorlogen begonnen, die tot op de dag van vandaag doorgaan. In minder dan tien jaar heeft Amerika zich verlustigd aan meer dan veertien oorlogen in verschillende delen van de wereld: Haiti, Panama, Irak, Joegoslavië, Afghanistan, de Filippijnen…

De Amerikaanse bemoeiing met de interne aangelegen van andere landen is schering en inslag geworden. Zelfs de EU is daardoor verdeeld in voor- en tegenstanders van de VS-agressie, of beter, verdeeld in landen die zich bewegen in de sfeer van het VS-imperialisme en andere die hun onafhankelijkheid proberen terug te krijgen, die zij verloren als gevolg van het Marshalplan in de vroege jaren vijftig van de vorige eeuw.

Het neoliberalisme dat nu gepreekt wordt, is niet alleen een systeem van barbaarse maatschappelijke tegenstellingen, het is een inherente tendens naar crisis en instabiliteit en een terugkeer naar koloniale oorlogen onder vage voorwendsels. De Amerikaanse strategie bezit buiten haar eigen politieke en militaire plannen en dimensies, ook haar eigen culturele dimensies en plannen, in het licht waarvan de Amerikaanse regering de huidige wereld beschouwt als gedoemd tot een botsing van civilisaties en ziet zij de VS als hoeder van de moderne beschaving in tegenstelling tot het zieltogend Europa en de onderontwikkelde wereld. Daarom moet de hele wereld worden veramerikaniseerd. De Amerikaanse normen en waarden moeten overal gaan gelden. De regering van de VS ziet er geen been in met verschillende maten te meten in verschillende situaties. Het ingrijpen in Joegoslavië (zonder VN-resolutie) gebeurde onder voorwendsel van de bescherming van de Moslims in Kosovo tegen het regiem van Milosevic terwijl de VS weigert om Sharon op wat voor manier dan ook te stoppen bij zijn dagelijks slachtingen onder ongewapende Palestijnen.

De tirannie en de arrogantie waarmee de oorlog buiten de VS wordt gevoerd verspreiden zich ook binnen de eigen grenzen. Een reeks van wrede regelingen en wetten, ter beknotting van de democratische vrijheden, is in zeer korte tijd uitgevaardigd. De regering legt de vrijheid van beweging aan banden, vervolgt seculiere en religieuze verenigingen, schendt de privacy en de vertrouwelijkheid tussen verdachte en advocaat, tapt telefoons en het internet af, machtigt de procureur generaal tot arrestatie en opsluiting van buitenlanders op louter verdenking, controleert de massamedia inclusief de kranten en de bioscopen, heeft voor het eerst in Amerika een centraal militair bestuur ingesteld en een Ministerie voor Binnenlandse Veiligheid om alle veiligheids- en inlichtingen diensten te controleren. De beschuldiging van terrorisme hangt eenieder boven het hoofd, die het waagt een schending of inperking van vrijheden te kritiseren.

Waarom Irak nu?

Officiële Amerikaanse studies vertellen ons dat de VS in de komende decennia meer afhankelijk zal worden van de olie in het Midden-Oosten. De landen in het Midden-Oosten bezitten 70% van de oliereserves in de wereld. Irak komt na Saoedi-Arabië met 112,5 miljard vaten op de tweede plaats, wat gelijk is aan 11% van de wereldvoorraad. Terwijl de Amerikaanse campagne tegen Afghanistan bedoeld was voor de controle van de olie in het gebied rond de Kaspische zee, is de oorlog tegen Irak vooral bedoeld ter controle van de olie daar. Bovendien behoren de productiekosten van de olie in Irak, 1 à 1,5 dollar per vat, tot de laagste ter wereld, terwijl de productie van olie in Amerika 12 dollar kost en 18 dollar in Latijns Amerika.

Het Amerikaanse voorwendsels voor de aanval op Irak zoals massavernietigingswapens, of het verjagen van het totalitaire regiem van Saddam Hoessein of de verspreiding van de democratie, kunnen niemand meer overtuigen, omdat corrupte militaire regiems altijd zijn opgezet en geholpen door Amerika, en omdat de wapens en de technologie, waaronder ook massavernietigingswapens, meestal van Amerikaanse makelij zijn. Daarom is het olie want wie de productie, de prijsstelling en de marketing van olie controleert, controleert ook de internationale economie.

Vanuit de binnenlandse economie gezien, is het een zaak van leven of dood voor Amerika. De VS dragen de grootste schuldenlast ter wereld. Hun schuld bedraagt meer dan 5.000 miljard dollar hetgeen bijna 70% is van het Bruto Nationaal Product van Amerika. Het begrotingstekort is gestegen tot 475 miljard dollar onder de schaduw van een inzakkende economie, een grote depressie, en een structurele en cyclische crisis waardoor een aantal reuzenbedrijven zijn ingestort. De Amerikaanse aandelen daalden voor de septembergebeurtenissen in minder dan acht maanden met vijf triljoen dollar in waarde, van 14,7 triljoen tot 9,9 triljoen en daarmee hield het niet op.

De VS proberen, samen met het militair-industrieel complex, dat aan het roer staat van het systeem, overal oorlog te ontketenen. Oorlog is in de Amerikaans imperialistische traditie een lucratieve aangelegenheid voor de grote Amerikaanse bedrijven. In de Golfoorlog van twaalf jaar geleden bijvoorbeeld, zijn er in één Iraakse provincie 13.000 niet ontplofte grond-luchtraketten gevonden, die gebruikt werden ook al was bekend ze niet deugden.

In het licht van deze dodelijke economische crisis in Amerika wordt de oorlog een soort handel, niet alleen vanwege de enorme wapenverkopen, maar ook vanwege de naoorlogse contracten en de bewapening van de buurlanden in het conflictgebied, waarbij dan nog de verovering van de olie kan worden geteld.

De noodzaak van agressie tegen Irak is voor Amerika even groot als voor Israël. Misschien is die voor Israël nog wel groter, omdat Israël een misdadige staat is die arrogant ingaat tegen het internationaal recht en de stabiliteit in de wereld. Israël met zijn zionistische ideologie maakt deel uit van het internationale imperialistische plan. Het zionisme is een van de imperialistische instrumenten en essentiële stootwapens, dat nu meer dan ooit de politieke prioriteiten en de doelstellingen van het imperialisme over heel de wereld bepaalt, die in de eerste plaats de belangen van Israël dienen.

Daarom moet de strijd tegen het zionisme en de Israëlische politiek, gekarakteriseerd door oorlogshysterie, georganiseerd staatsterrorisme en oorlogsmisdaden tegen de menselijkheid, deel gaan uitmaken van de strijd tegen het internationale imperialisme. Er moet een verenigd front tegen het zionisme komen. De progressieve krachten in alle naties van de wereld moeten de betekenis van Israël voor het imperialistische front en zijn agressie tegen onschuldige mensen goed tot zich door laten dringen. Ze moeten de strijd aangaan voor een nieuwe internationale resolutie waarin zionisme gelijk gesteld wordt aan fascisme en racisme, of de eerdere resolutie van de Algemene Vergadering van de VN, die op verlangen van Israël en onder druk van de VS geannuleerd is, weer in heroverweging nemen. Ik wil hierbij verzoeken dat het zionisme volgend jaar onderwerp van discussie op dit seminarie wordt.

Amerika is geen noodlot

Amerika is geen onontkoombaar noodlot. Dat is wel duidelijk geworden door de wederopstanding van links in de oppositiefronten tegen globalisering en imperialisme over heel de wereld. De klassenstrijd is nieuw leven ingeblazen zoals we zien in Seattle, Davos, Berlijn, Rome, Sidney, Rio-Grande en Durban. Dat is ook gebleken in de verwerping van en de oppositie tegen de Amerikaanse agressie tegen Irak, ook van de volkeren wier regeringen met de Amerikaanse aanval meededen. De impasse waarin de VS zich bevinden uit zich in de Europese oppositie tegen de oorlog, met name die van Frankrijk, Duitsland en België. We kunnen in delen van de wereld zoals Venezuela, Brazilië en Ecuador links gerichte ontwikkelingen waarnemen. Het neoliberalisme is niet alleen een systeem van ongelijkheid en sociale tegenstellingen, maar ook een inherente neiging naar crisis en instabiliteit. Het betekent ook de terugkeer naar koloniale oorlogen onder valse voorwendsels om een atmosfeer van terreur te creëren tussen naties en landen. Het imperialistische Amerika zit gevangen tussen hamer en aambeeld: zijn structurele en cyclische economische crisis enerzijds en de crisis met zijn bondgenoten en andere machten anderzijds. Het zit gevangen tussen zijn eigen agressieve plannen en de woede en de boosheid van de mensen over de cowboy in het Witte Huis. Dat noodt ons ertoe het anti-imperialistische front, het volksfront te versterken.

De strijd voor de vrede in de jaren 1950 werd gesteund door organisaties en acties en daarom moeten wij nu meer dan ooit die strijd weer in ere herstellen en het internationale strijdfront heroprichten om de wereldvrede te herstellen.

Jordanian Workers’ Party

Dr. Mazen Hanna

hanna@go.com.jo