Bijdrage op het 12de Internationaal Communistisch Seminarie
"De Marxistisch-Leninistische Partij en het anti-imperialistisch front tegen de oorlog "
Brussel, 2-4 mei 2003

www.icsbrussels.org , ics[at]icsbrussels.org

Colombia: Red Resistencia

DE ERVARINGEN VAN DE PARTIJWERKING IN DE ANTI-IMPERIALISTISCHE FRONTEN EN IN DE ANTI-OORLOGSFRONTEN

Zürich – Zwitserland, april 2003

Door José Vicente Peña*

De stem van de marxistisch-leninistische partijen was en zal unaniem zijn tegen de oorlogsdreigingen en tegen oorlog op zich. De verdediging van de vrede is de opdracht, niet de vrede die de imperia voorstellen en opleggen, maar de vrije en soevereine vrede met sociale rechtvaardigheid. De nieuwe internationale orde die het Noord-Amerikaanse imperium wil opleggen, gaat de nu al wankele juridische correlatie van de Verenigde Naties uit de weg en trekt het reactievermogen van de andere wereldmogendheden in twijfel. Hoewel de vrede boven alles zou moeten staan, staan de V.S. boven allen.

Het internationaal recht is het juridisch instrument van internationale orde geworden dat aan een beperkte groep van staten toelaat om hun oppermacht op de hele wereld uit te oefenen, niet alleen door middel van economische plundering en financiële woekerpraktijken, maar ook door middel van gewapend geweld, terreur, door middel van je reinste internationaal banditisme.

De imperialistische landen hebben het zogenaamde Internationaal Recht vastgesteld om hun economische en strategische belangen veilig te stellen en om elke poging tot opstand en tegenstand tegen de hegemonie te onderwerpen.

Waar we vandaag getuige van zijn is een logische en voorspelde ontwikkeling, zoals Marx het al heeft gezegd: het kapitalisme evolueert naar een Hoger Stadium. Vandaag al blijken de grenzen van de Natiestaat te klein, en wordt het noodzakelijk om de economie om te vormen tot wat de Cubanen "transnationale economie" noemen. Het kapitalisme moet in dat geval zijn toevlucht nemen tot twee mogelijkheden die de levensduur van het systeem kunnen verlengen: de inter-imperialistische oorlog of de economische crisis, en dat is precies wat we vandaag meemaken.

Want het kapitalisme als systeem heeft geen andere uitweg voor zijn eigen crisis dan de massale vernietiging van de productiekrachten. In de eerste plaats, de werkkracht van miljoenen mensen. Anders gezegd, de essentie zelf van de mensheid. Dit verklaart dat, hoewel de mensen in staat zijn om voedsel te produceren voor het driedubbele van de wereldbevolking, meer dan een derde letterlijk van de honger sterft.

Het monopolistische transnationale kapitalisme kan dus gedeeltelijk komaf maken met de enorme bevolkingsmassa’s die voor hen overbodig en nutteloos zijn, ze kunnen 2000 Irakezen doden, ze kunnen miljoenen mannen, vrouwen en kinderen laten sterven in Afrika, Azië en Latijns-Amerika, maar de grote tragedie van het kapitalisme is dat ze ons niet allemaal kunnen uitroeien.

De historische ervaring van de communistische beweging leert ons dat de tendens naar internationale solidariteit, naar wederzijdse hulp en naar het coördineren van acties, een tendens die inherent is aan de zusterpartijen, een bijzonder krachtige impuls krijgt in de kritische periodes van de wereldontwikkeling. Zo is precies het moment dat we nu beleven: op dit moment zien we een bruuske stijging van de invloeden die de internationale factoren op het intern politiek leven en op de klassetegenstellingen uitoefenen, en zien we dat de imperialistische krachten hun militaristische en contrarevolutionaire alliantie proberen te versterken, terwijl ze de vrede en de sociale vooruitgang in gevaar brengen.

De agressieve sectoren van het imperialisme, aangevoerd door de meest reactionaire en oorlogszuchtige vleugel van het monopolistische kapitaal van de V.S., doen op alle fronten hun best om sociale revanche te nemen voor de geleden historische nederlagen, ze proberen het strategisch-militair overwicht te verwerven en hun overheersing over de hele planeet op te leggen. De politiek van conflicten en van preventieve oorlogen en de wapenwedloop van de Noord-Amerikaanse overheid vergroot de dreiging van een derde wereldoorlog. Nochtans bewijzen de recente mobilisaties tegen de oorlog en tegen de imperialistische politiek de continuë, vastberaden, groeiende en onweerlegbare opkomst van een enorme vredesbeweging die de marxistisch-leninistische partij in zich draagt en die de materiële vorming constateert van een anti-imperialistisch front die de belangen van het kapitaal zal willen confronteren.

De crisis van het kapitalisme en zijn contradicties creëren een reële basis voor de vorming van een wereldcoalitie van de rede, van een coalitie van alle tegenstanders van de oorlog, die communisten, sociaal-democraten, pacifisten, vertegenwoordigers van de socialistische landen, parlementairen, leden van regeringen, sociale organisaties en heel veel anderen zou kunnen omvatten.

Ik weet dat het een grote, contradictorische en moeilijke taak is om al wie de vrede en de sociale vooruitgang verdedigt, te verenigen. Maar vandaag is het nog dringender dan gisteren. De bereikte successen in de gezamenlijke actie rechtvaardigen de inspanningen die moeten worden gedaan langs beide zijden, om de vooroordelen te overstijgen, om een sfeer van wederzijds respect te creëren die de geduldige zoektocht naar aannemelijke oplossingen begunstigt.

De ervaringen in de anti-imperialistische fronten zijn positief en zijn vanaf de eerste massabijeenkomst in Montenegro, Joegoslavië, in 1997, een uitdrukking van protest tegen de agressie van de NAVO, tot de meest recente ontmoetingen zoals die in Frankrijk in februari van dit jaar. Er is nog veel nodig om de beweging te versterken, maar we hebben dit anti-imperialistisch front dringend nodig op onze weg naar een levendig forum voor de anti-imperialistische strijd in al haar complexiteit, en het loont de moeite om deze ervaring verder te zetten. We moeten weten dat na het ineenstorten van de USSR en van het uitroepen van de "Nieuwe Wereldorde" door de V.S., de mogelijkheden om de overwinning te bereiken in een land dat van elke vrijheidsbeweging is geïsoleerd, erg beperkt zijn.

Het gezamenlijk actievoeren van het anti-imperialistische front is gebaseerd op de diversiteit en de decentralisatie. Maar net zoals er geen strijd is zonder eenheid, kan er ook geen eenheid zijn zonder strijd. Vandaag is een diepgaand debat noodzakelijk, over wie de voornaamste vijand is, tegen wie de strijd zich voornamelijk moet richten, en dit alles gericht tegen de neoliberale economie en politiek. Vandaag, in het anti-imperialistische front, net zoals tussen alle progressieven en revolutionairen, is de fundamentele demarcatielijn die tussen al dan niet strijden tegen de plannen van de voornaamste vijand van alle volkeren ter wereld.

Consequent tegen de globalisering strijden, tegen de uitbuiting, oorlogen, misbruiken van mensenrechten, vernietiging van het milieu, tegen de kloof tussen armen en rijken, moet noodzakelijkerwijs leiden tot het aanwijzen van de belangrijkste steunpilaar van het kapitalistisch systeem in de wereld, totaal boven eender welke andere mogendheid. Aanwijzen, aan de kaak stellen en strijden, tegen de V.S. als voornaamste verantwoordelijke van de globalisering, is vandaag de belangrijkste strijd binnen het anti-imperialistische front.

Om onze vijand slagen toe te brengen, om zijn offensief tegen te houden, is een internationale coördinatie, het anti-imperialistische front dat we aan het opbouwen zijn, dringend. Zonder de steun en de deelname van de mondiale anti-imperialistische beweging is de overwinning in één enkel land moeilijk.

De controversiële debatten tijdens de gehouden bijeenkomsten bewijzen dat er nog een aanzienlijke weg te gaan is om het anti-imperialistische front te versterken, opdat het een efficiënt en sterk strijdwapen kan zijn. We kunnen geen front opbouwen dat enkel op anti-imperialistische algemeenheden is gebaseerd, zonder een duidelijk politiek platform dat de positieve en negatieve ervaringen tot zich neemt.

Wij zijn van mening dat belangrijke thema’s zoals degene die we hieronder vermelden een algemeen antwoord vereisen en dat ze een consensus nodig hebben die er op dit moment niet bestaat. Het gaat om onder andere de volgende thema’s:

* De vastberaden en onvoorwaardelijke steun aan de politieke en gewapende opstand in Colombia als sterke politieke en militaire oppositie tegen het neoliberale economische model niet alleen in Colombia, maar in heel Latijns-Amerika en in de hele wereld.

* De steun aan alle bewegingen, volkeren en naties die tegen het imperialisme en voor hun volledige soevereiniteit strijden, zoals onder meer het Baskische volk.

* Ondanks de negatieve ervaringen van de vreedzame ontwikkelingen in Zuid- en Centraal-Amerika en in het Midden-Oosten, kunnen we ons niet kanten tegen de onderhandelingen en dialogen als weg naar de oplossing voor gewapende, sociale en politieke conflicten.

* We benadrukken dat de gewapende strijd, zoals in Colombia vandaag de dag, essentieel en noodzakelijk is om de veranderingen die voor het land nodig zijn, te bereiken, aangezien de Staat en zijn regering de deuren voor elke mogelijkheid tot een onderhandelde politieke uitweg gesloten heeft.

Naast de gezamenlijke strijd en actie, moet het anti-imperialistische front vooruitgaan op het vlak van de pragmatische opheldering. Daarom is het onze taak om deze opheldering door theoretisch-praktische seminaries te stimuleren.

Een strijdbaar anti-imperialistisch front heeft een internationaal centrum nodig dat van de deelnemende organisaties en stromingen het mandaat krijgt en dat de taak heeft om de overeengekomen campagnes te stimuleren en te coördineren.

Bijgevolg stelt de partij voor om deel te nemen in manifestaties die ten minste de aan de gang zijnde oorlogszuchtigheid betwisten, maar tegelijkertijd brengen we de noodzaak van ÉÉN ANTI-IMPERIALISTISCH FRONT naar voor, dat het machteloze pacifisme verwerpt, en dat het verlangen van het volk naar vrede projecteert in de enige mogelijke weg naar de overwinning, de totale oorlog tegen het kapitalisme als systeem, waarvan het imperialisme dat we ondergaan zijn meest barbaarse uitdrukking is.